Bunlar yasal yönden olanları. Peki, bunlarla mı kaldı? Bunlarla da kalmadı. Bakın Türkiye Cumhuriyeti’nde kendilerine ayrımcılık yapıldığını iddia eden bu kesim rahatça neler yapar oldu… DTP’li Belediye Başkanları, terörist cenazelerini Belediye ambulanslarıyla aldırıp teröristleri Belediye işçilerine defnettirir oldu. Belediyeler, daha önce terör örgütüne yardım ve yataklık yaptığı kanıtlanan birçok kişiye yardım eder oldu. Eruh’ta 25 yıl önce 33 can alarak yapılan ilk terör eyleminin yıldönümünde yapılan festivalde, 25 yıl önce o gün kanlı eylemde bulunmuş olan teröristlerden birisi, Siirt Belediyesi’nin sponsor olduğu programda, kurduğu çadırın altında ve kurduğu sahnede söz alıp o günleri pişkin pişkin ve gururla anlatır oldu. DTP’li Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı, Başbakan’a tabiri caiz ise posta koyar oldu. İstedikleri zaman tüm esnafa protesto amaçlı kepenkleri kapattırır oldular, kapatmayanın camını çerçevesini indirir oldular. Deyim yerindeyse Ali kıran baş kesen oldular. Müdahale eden oldu mu? Olmadı. Ceza alan oldu mu? Olmadı. DTP’li Milletvekilleri, terörist başına rahatça sayın diye hitap edip,”Sayın Öcalansız ve PKK’nın taleplerinin gözetilmediği bir süreç faydalı olmaz” der oldu. Belediyelerin yaptığı etkinlikler, PKK’nın gövde gösteri yaptığı alanlar oldu. TRT 6’nın açılışından sonra DTP’liler, artık rahatça bu ilk adımlardandı, dilimizi tanıdılar, ilerde Kürdistan’ı da tanıyacaklar der oldu. Terör örgütünün şehir merkezindeki yandaşları, rahat rahat yolları kapatır, belediye otobüslerini yakar, askeri polisi taşlar oldu. Her gün bir yerde bazen her yerde terör örgütü yandaşları, büyük caddeleri kapatıp ellerinde terör örgütü elebaşının resimleri ve devlete kin kusan pankartlarıyla terörist başına rahatça özgürlük ister oldu. Türk bayramı olan Nevruz, terör örgütünün gövde gösterisi, devlete kin kusma ve isyan provası günü haline gelir oldu. Bir yerde İstiklal Marşımız okunurken ayağa kalkanın sadece Kaymakam olduğu başka bir yerde ölmüş teröristler için yapılan saygı duruşunda ayağa kalkmayanın sadece Kaymakam olduğu bir zamana geldik… Daha sayayım mı? Bunlar ve bunlar gibi nerden nereye geldik dedirten yüzlerce durum var ne yazık ki… Ve ne yazık ki yetkililer, bu durumlar karşısında sesini çıkarmaz oldu. Bunlarda yetmez gibi AB uyum yasaları ve benzeri safsatalarla askerin polisin elini kolunu bağlar oldular. Demek ki bu kadarı da yetmiyormuş ki şimdi de başımıza bir açılım çorabı örmeye kalkıyorlar. Daha ne vereceğiz? Bu kadar taviz ve 40.000 can yetmedi mi?

Demokratik açılımmış… Daha neremizi açacağız? Açılım adı altında değişiklik istenilen, bana göre bahsinin geçmesinin bile hainlik olduğu başlıklara bakın. İstenilenler arasında; Anayasada Türkiye Cumhuriyeti’nin kuranların Türk Milleti diye adlandırılması ibaresinin değiştirilmesi, eğitim dilinin Kürtçe olması, yer isimlerinin Kürtçe ve Ermenice yer isimleri ile değiştirilmesi, dağlardaki “Önce Vatan” ve “Ne Mutlu Türküm diyene” yazılarının silinmesi, bunlar ve bunlar gibi yapılmasında zarar yokmuş gibi gösterilmeye çalışılan ama ilerde büyük problemler teşkil edecek konular var. Bunlar, bugün belki masum şeyler gibi görünebilir ama bu değişiklikler, insanlarımızı önce kamplaşma ve ayrışmaya, sonra çatışma ve onun arkasından da bölünme ile tamamlanacak bir sürecin içine sokacak değişikliklerdir. Bu ülkeyi birden bire bölemezler. Bu uzun bir senaryodur. İlk perdesini 25 yıllık süre zarfında belli oranda kamplaşmayı sağlayarak ve düşmanlığın temelini atarak oynadılar. Gelelim demokratik açılıma. Demokratik açılım ise, Türk izlerini bölgeden silip, Türkçeyi yok edip, en sonda bölücü olmayan Kürt asıllı vatandaşlarımızın da zamanla kandırılarak ve baskı yoluyla terör yandaşlarının yanlarına çekildiği ülkeyi bölünme ortamına çekecek olan bölünme senaryosunun oynanmaya çalışılan ikinci perdesidir. Açılım paketinin içeriğini görmesek de DTP’lilerin memnuniyetlerini belirten açıklamaları ve gözlerindeki ışıltı da bu açılım hakkında bizlerde bir kanı oluşturmuyor değil.

En son da terörist başının açıkladığı yol haritasına bakılırsa geri dönüşü olmayan bir yola giriyoruz. Neymiş? Federasyon istemiyormuş ama Kürt Ulusunun belediyesi, meclisi, ordusu, bilmem neyi ayrı olacakmış. Allah’tan Federasyon istememiş. İlerde çoğu kişi keşke diyecek ama nafile… Bu girişimler; Fas’tan Çin’e kadar onlarca ülkeyi kendi içinde ayrıştırıp sonra da sınırlarını değiştirerek kaynaklarını daha kolay ele geçirmeyi amaçlayan BOP (Büyük Orta Doğu Projesi)’un Türkiye sahnesinde oynatılmak istenilen senaryonun bir bölümüdür. Senaristi ABD, başrol oyuncusu; kendisini “BOP’un Eşbaşkanı” olarak adlandıran Başbakan Recep Tayyip ERDOĞAN, figüranı ise terör örgütüdür. Allah, sonumuzu hayır eylesin derken Mehmet Akif’in çok sevdiğim şu güzel kıtasıyla veda ediyorum.

Durma düşman durma, gücünü arttır,
Türklüğün başına hakaret yağdır.
Uyuyan bir kavme bu felaket azdır,
Vur eski kölesi uyandır onu,
Bırakma uyusun, uyandır onu!..

17.08.2009
Emrullah TÖREN

Bu seste birleşir bütün yürekler
Ya  Allah…Bismillah…Allahüekber!..

TÜRKLERİN HZ. ALİ’YE KARŞI SEVGİ DUYMAYA BAŞLADIĞI ZAMANLAR

Türkler 7. yüzyılın ortalarında Hz. Muhammed ile ilgili işittikleri övgü dolu sözleri Hz. Ali içinde işitiyorlardı. Mekkeli müşrikler Hz. Muhammed’i öldürmeyi planladıklarında Hz. Ali o’nun yatağına girip çocuk denecek yaşta o’nun yerine öldürülmeyi isteyecek kadar hesapsız imanı ve and olsun Allah’a Hz. Peygambere ilk iman eden kişiyim sözündeki haklılığı, oruçluyken kapısına gelen yoksula iftarlık yiyeceğini verecek kadar merhameti, zülfikarı kuşanıp, Allah’ın arslanı ünvanını kazanacak kadar yiğitliği, Hz. Peygamberin ’’Ben ilmin şehri isem Ali kapısıdır’’ hadisinde işaret bilgeliği ile Türkler Hz. Ali’ye büyük sevgi duydular.

Türk Milleti’nin Hz. Ali’ye hissettiği sevgi Yezid’in Hz. Hüseyin’e yaptığı zulüm döneminde de devam etmiştir. Hatta Hz. Hüseyin’e Türkistan’dan davet gelmiştir. Ancak, o dedesi Hz. Muhammed ve babası Hz. Ali’ye yakışır şekilde mücadele vereceğim cevabını vermiştir. Emeviler döneminde Türk beylerine de çok zulüm yapılmıştır. 710 yılında Emevi Yezid 20 bini aşkın Türk’ün başını kesmiştir. Yezid’in izlediği siyaset Türkleri zorla kültürlerinden uzaklaştırıp Araplaştırmaktır.

750’li yıllardan itibaren Türkler Müslümanlaşma sürecinde Arap kültürünün etkisinde kalmaksızın Kur’an ve Hz. Muhammed’in sözlerine bağlılığı Türk töresiyle bütünleştirerek sürdürdü. Bu yaşam tarzı bazı Türk boyları arasında Alevilik anlayışının doğmasını sağladı.

ALEVİLİK-BEKTAŞİLİK

Hacı Bektaş Veli

Alevilik hakkında genelde tam bir birlik olmasa da Bektaşilikten kaynaklandığını savunan görüş ağırlıktadır. Bilindiği gibi Hacı Bektaş-ı Veli bir Türk Mutasavvıfı olup Horasan’dan gelip Anadolu’nun Türkleşmesinde büyük çaba sarf etmiştir. Osmanlı Devleti’nin kurucusu Osman Bey’in hocası Şeyh Edebali de iyi bir Bektaşi Mutasavvıfıdır. Temelde Bektaşilik İslam’a uygun olarak Türk geleneğini yaşatma felsefesidir. Zamanla bu anlayış yerini Türk geleneklerinin ağır bastığı bir yapıya bırakmıştır. Böylece de Bektaşilikten, Alevilik, Kızılbaşlık gibi yeni felsefi gruplar ortaya çıkmıştır.

Bektaşiliğin en önemli özelliği’’On İki İmam’’inanışı ve Cafer-es Sadık’a gösterilen ihtimamdır. İbadetlerinin merkezinde Allah-Muhammed-Ali üçlüsü vardır. Muharrem ayının ilk on gününde Hz. Hüseyin’in Kerbela kıyamı ve şehadeti hatırasına oruç tutarlar ve matem günleri yaşarlar. Hz. Ali’nin doğum günü olarak kabul edilen 21 Mart’ta ‘’Nevruz’’, günahlarının bağışlanması gayesiyle ‘’Baş okutması’’yapılır.

Bektaşilik tarikatlar arasında Türk renginin en belirgin olduğu tarikattır. Osmanlı’nın İran ve Arap tesirinde olduğu dönemde bile Bektaşiler edebiyatlarında ısrarla Türkçeyi kullanmışlardır. Türkçe’nin resmi dil olması konusunda Karamanoğlu  Mehmed Bey’i ikna edenlerden birininde Hacı Bektaş-ı Veli olduğu hatırlanmalıdır. Osmanlı ordusundaki fetihlerdeki asli unsur olan Akıncı beylerinin büyük çoğunluğu Alevi-Bektaşi geleneğine mensuptu.

Alevi-Bektaşi kültüründe sevginin anlatılması, anlaşılmazlıkların giderilmesi ve Allah’a toplu yakarışı içeren semah; eski Türklerde Gök Tanrı inancındaki din adamı, bilge sıfatı taşıyan Kam’ların yönettiği Şaman töreninin İslam ile birlikte yaratılmış halidir. İster Mevlevi İster Alevi semah olsun, semahtakiler nefsi tüm duygulardan arınmış olmanın huzurunu yaşarlar ve semahı kadınla erkek bir arada dönerler. Semah dönen kadın ile erkek bacı kardeş gibidirler. Posta oturan dede, bağlama eşliğinde deyişler söyler. Deyişteki sözlerin kaynağı yüce Kur’an’dır.

Alevi-Bektaşi kültüründe yol kardeşliği anlamına gelen Musahiplik kurumu vardır. Bu kurum Mete Han’ın ordusunda iki erin Anda ismiyle yaptığı kardeşliğin devamıdır. Bu kardeşliğin amacı sosyal hayattaki kaynaşmayı sağlamaktır. Musahiplerin çocukları da birbiriyle evlenemez. Bu sayede uzak obalarla evlilik olur.

YAVUZ SULTAN SELİM-ŞAH İSMAİL ÇATIŞMASI

Alevi-Sünni çatışmasına bir grupta Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail savaşını göstermektedir. Halbuki bu savaşın sebebi dini değil, tamamen siyasidir. Eğer bu çatışmanın sebebi dini olsaydı Osmanlı Devleti Dulkadiroğulları, Bayatlar, Beydilli, Afşar, Karakeçili gibi birçok Türk boyunu kılıçtan geçirmesi lazımdı. Eğer bu savaşın sebebi dini olsaydı; Yavuz Sultan Selim ve Şah İsmail savaşında Elazığ, Malatya, Maraş, Diyarbakır bölgesini yönetimi altında tutan Alevi Dulkadiroğulları beyliği tüm askerleriyle birlikte Yavuz’un yanında Şah İsmail’e karşı savaşmazdı.

DÖRT KAPI KIRK MAKAM

Dört Kapı ve Kırk Makam şeklinde ilkeleşen ve insanı olgun insan olmaya götüren ilkeleri Hünkar Hacı Bektaş-ı Veli tespit etmiştir. Bu ilkeler aşama aşama olup insanı olgunluğa götürür. Hacı Bektaş-ı Veli bunları şöyle özetlemiştir:’’Kul, Tanrıya kırk makamda erer, ulaşır, dost olur. Bu makamların onu Şeriat içinde, onu Tarikat içinde, onu Marifet içinde, onu da Hakikat içindedir.

1. KAPI     ŞERİAT MAKAMLARI:

1. İman etmek
2. İlim öğrenmek
3. İbadet etmek
4. Haramdan uzaklaşmak
5. Ailesine faydalı olmak
6. Çevreye zarar vermemek
7. Peygamberin emirlerine uymak
8. Şefkatli olmak
9. Temiz olmak
10. Yaramaz işlerden sakınmak.

2. KAPI     TARİKAT MAKAMLARI:

1. Tövbe etmek
2. Mürşidin öğütlerine uymak
3. Temiz giyinmek
4. İyilik yolunda savaşmak
5. Hizmet etmeyi sevmek
6. Haksızlıktan korkmak
7. Ümitsizliğe düşmemek
8. İbret almak
9. Nimet dağıtmak
10. Özünü fakir görmek

3. KAPI     MARİFET MAKAMLARI:

1. Edepli olmak
2. Bencillik, kin ve garezden uzak durmak
3. Perhizkarlık
4. Sabır ve kanaat
5. Utanmak
6. Cömertlik
7. İlim
8. Hoşgörü
9. Özünü bilmek
10. Ariflik(kendini bilmek)

4. KAPI     HAKİKAT MAKAMI:

1. Alçak gönüllü olmak
2. Kimsenin ayıbını görmemek
3. Yapabileceği hiçbir iyiliği esirgememek
4. Allah’ın her yarattığını sevmek
5. Tüm insanları bir görmek
6. Birliğe yönelmek ve yöneltmek
7. Gerçeği gizlememek
8. Manayı bilmek
9. Tanrısal sırrı öğrenmek
10. Allah’ın varlığına ulaşmak.

GÜNÜMÜZDE ALEVİLER

Semah

Türk kültürünün en yalın taşıyıcılarından olan Alevi-Bektaşi Türkmenlerinin manevi büyükleri Anadolu’nun fethinden önce gelip Anadolu’yu fethe hazırlamıştır. Özellikle içten içe kardeş kavgasının körüklenmeye çalışıldığı günümüzde; kardeşliğimizin adının: 19. yy’da Sıdkı Baba, 16. yy’da Pir Sultan Abdal(asıl adı:Haydar), 12. yy’da Taptuk Emre, 9 yy. ’da Barak Baba ve Sarı Saltuk, 8. yy’da Pir-i Türkistan Hoca Ahmed Yesevi olduğu unutulmamalıdır.

Günümüzde Alevilere yapılan karalamaların sebebi Türk Kültürünün ve Töresinin devamının güvencelerini yıpratmak, yok etmektir. Türkiye’de Alevi köylerinde yaşatılan kültürel unsurlar. bugün Türkistan’da ki eski Türk gelenekleriyle örtüşmektedir. Bunların amacı; Bektaşisiyle, Mevlevisiyle, Nakşisiyle birlik içinde yaşayan Türk Milletini zayıf düşürmektir. Kardeşlerimiz bu oyunun bir parçası olmamalıdır. Alevi-Sünni ayrımı yapanlar en büyük Türk düşmanlarıdır. Kimsenin başka birisinin imanını ölçme gibi bir hakkı yoktur. ’’İnsanların en hayırlısı Takva da ileri olanıdır’’ buyurmuş Allah’u Teala. Hacı Bektaş’ın Dört Kapı ve altındaki Kırk Makam öğretisi Takva’yı anlatır.

Aleviler ya dışlanmış ya da siyasi potansiyel olarak görülmüştür. Bazı yerlerde Aleviler gayrimüslimlerden daha çok dışlanmıştır. Mesela bir Müslüman erkeğin bir Hristyanla evlenmesi teşvik edilmekte, kabul görmektedir. Ancak bazı gruplar Alevilerle evliliğin konusunu açmaktan bile korkmaktadır. Bunların en büyük sebebi cehalettir. Siyasi açıdan ise Aleviler bir oy potansiyeli olarak görülmüştür. Onlara göre Aleviler’’Devrimci’’ ve ‘’İlerici’’dir. Onlara göre Aleviler solcudur. Bu onlara göre böyledir. Çünkü onlar böyle görmek istiyor. Yalnızca bu durum onların menfaatlerine uyar. Bir zamanlar Alevileri dinsiz diye nitelendirenler şimdi düşüncelerinin değişmemiş olmasına rağmen sırf siyasi iktidar için Alevi kutlamalarına üst düzey temsilcilerini göndermekte, yana yana Alevi milletvekili adayları gezmektedirler. Kimse bu oyuna gelmeyecektir.

Bugün Pir Sultan Abdal Dernekleri’nin, İhd ve Dtp gibi bölücü kurumlarla aynı platformlarda buluşması, ortak basın açıklamaları yapması, onlarla aynı karelerde bulunması gerçekten içler acısı bir durumdur. Gerçek Alevilerin bu derneklere sahip çıkması gerekir.

Ta ezelden hür milletiz;
Soyu-sopu gür milletiz,
Kandan candan bir milletiz,
Bir temel, bir duvar, bir taş
Alevi, Sünni, Kızılbaş…

Aynı mayadan yoğrulan,
Türk, Türkmen diye çağrılan
Aynı kıbleye doğrulan
Secdeye konulan bir bir baş
Alevi, Sünni, Kızılbaş…

İçimize kin soktular,
Dinsizliği din soktular,
Kızıl Moskof. Çin soktular…
Dediler olsun hurdahaş
Alevi, Sünni, Kızılbaş…

Unutulmamalıdır ki; Hz. Ali, Hz. Peygambere ilk iman edendi. Beş vakit namaz kılardı. Ve o’nun soyunu devam ettiren, onun yerine ölümü göze alandı. Günümüzde bazıları Aleviliği nefsi işlerini yapmak için bir örtü gibi kullanmakta, Aleviliğin yanlış tanınmasına sebep olmakta ve gerçek Alevilere zarar vermektedir.

Türk Milleti olarak yeniden dirilmemiz şarttır. Tüm Alevilerin Hz. Ali’nin ‘’Belimden düşen değil, yolumu süren evladımdır’’sözünü iyi anlayıp, gerçekten Hz. Ali çizgisinde olmaları, uyuyanların artık uyanmaları ve bu vatanın parsel parsel, babalar gibi satılmakta olduğu günümüzde Alevisinin, Sünnisinin tek çaresinin tüm bölücü unsurlara karşı birlik olması gerektiğinin farkına varmaları dileğiyle.

Pir Sultan Abdal’ın dediği gibi:

Gelin canlar bir olalım,
Biri bine ekleyelim,
Bir yürüyüş eyleyelim,
Tevekkeltü Tealallah.

13. 05. 2007
Emrullah TÖREN

Türk’ün Gözünü Oyan Karga

Kültürünü ve tarihi yapılarını görmek için gittiğim yerlerde, tarihten kalma kuyruk acılarından oluşan Türk düşmanlığını ve bize olan kini görmeye alıştım. Çünkü Avrupa’nın birçok yerinde Türklere karşı geçmişten kalma bir kin var. Bazıları dışa vurmasalarda… Bu düşmanlığı dışa vuran olaylardan birisiyle de Çek Cumhuriyeti’nin Başkenti Prag’a bir saat mesafede olan Kutna Hora şehrinde karşılaştım. Açıkçası; oraya giderken sadece dünyada bir eşi daha olmayan Kemikli Kiliseyi göreceğim zannediyordum. Ama Kilisenin içerisini gezerken gördüğüm “Türk’ün gözünü oyan karga” iskeleti, Türk düşmanlığının aile amblemine işlenecek kadar hat safhaya ulaştığını görmeme vesile oldu.

Kemiklerden Yapılmış Piramit

Kutna Hora; zengin gümüş madeni yataklarına sahip olan yaklaşık bin yıllık bir yerleşim yeri. Efsaneye göre Sedlec Manastırı Başrahibi Heinrich (Jindrich) Çek Kralı II. Otakor tarafından 1278’de Kutsal Topraklara (Filistin) elçi olarak gönderilir. Heinrich, Kudüs’ü terk ederken Golgotha’dan bir avuç toprak alır ve bu toprağı Kutna Hora’daki Manastır mezarlığına serper. Böylece bu mezarlığın Kutsal Toprakların bir parçası olduğu düşünülmeye başlanır. O günden sonra bu mezarlık büyük bir üne kavuşur. Ve bütün Avrupa’dan bir çok insan buraya gömülmek ister. Mezarlık alanı çok genişler. Üstüne bir de 14. yy Avrupa veba salgını eklenir. 1318 salgınında buraya 30.000 kişi gömülür. Bunların arkasından Husit Savaşları mezar sayısını daha da arttırır. Bana göre Husit Savaşları; bizi vahşi ve barbar olarak adlandıran Avrupalıların, kendi yalanlarında bir kez daha boğulduklarının ve birbirlerini yediklerinin kanıtıdır. Husitler; Jan Hus taraftarlarıdır. Jan Hus ise; Protestanlığın babasıdır. Yani anlayacağınız, bu medeniler (!) birbirini yemişlerdir.

Husitler, 1421 yılında Manastırı yıkıp 500 Keşişi ve binlerce Katolik dindarı öldürürler. Bir Gotik kilise olarak 14. yy sonunda inşa edilen mezarlık şapeli, 1421 yılında Husitler tarafından ateşe verilip esaslı bir şekilde tahrip edilmiştir. Anlayacağınız bu medeniler (!), yine birbirine dehşet saçmışlar. Daha sonra katledilen dindarların kemikleri, kilisenin içerisine monte edilmeye başlanmış ve kemiklerden avize, piramitler ve taçlar yapılmıştır.

İnsan Vücudundaki Tüm Kemikleri İçeren Avize

Kemikli Kilisede yaklaşık 40.000 insan kemiği bulunuyor. Kilise içerisinde kemikleri birbirine bağlamadan, üst üste yığılmak suretiyle oluşturulmuş piramitler bulunuyor. Kilisenin ortasında, insan vücudunda bulunan tüm kemikleri içeren büyük bir avize bulunuyor.

Avizenin altında bulunan gizli giriş, bir türbeye açılan kapı konumunda. Burada Kunta Hora’nın ileri gelenlerinden 15 kişinin kemikleri bulunuyor.

Daha sonra Çek ahşap oymacısı Frantişek, kemikleri tamamen özel işlemden geçirerek dezenfekte etmiş ve İmparator II. Josef’in manastırı yasaklamasının ardından manastırın mülklerini satın alan ünlü Schwarzenberg ailesini armasını da kemiklerden yapılı olarak kiliseni içerisine yerleştirmiş.

TÜRK’ÜN GÖZÜNÜ OYAN KARGA

Türk’ün Gözünü Oyan Karganın Aile Albümündeki Yeri

Dünyada bir eşi daha olmayan bu Kemikli Kilise içerisinde bizi en çok ilgilendiren kısım, Schwarzenberg ailesinin armasının yerleştirilmesinden sonra başlıyor. Schwarzenberg ailesinin armasının sağ alt kısmında bir kafatası iskeleti var. Bu kafatasının gözünün içerisine gagasını sokmuş halde duran bir karga iskeleti var. Bu sembol, Schwarzenberg ailesinin 1591 yılında Raab Savaşında Türkleri yenmelerini sembolize olarak aile amblemine yerleştirilmiş. Ve adına da “Türk’ün gözünü oyan karga” demişler. Raab Savaşı ve bir ailenin koca Osmanlı’yı yenmesi? Kaldı ki, bahsedilen yıllar Osmanlı’nın dünyayı titrettiği ve Viyana kapılarında Avrupa’nın kilidini açmaya çalıştığı zamanlar. İşin aslı; Osmanlı, 1594’te Raab Kalesini alır. Bir kaç yıllık mücadele sonucu; Satırcı Mehmed Paşa, Avusturya temsilcileri ile barış anlaşması yapmaya çalışırken 1598’de Raab Kalesini geri ele geçirirler. Geri çekilirken kaybedilen birkaç kaleden birisi olan Raab Kalesinde de Osmanlı ordusu mutlaka kayıp vermiştir. Ama bu durumu, sanki çok büyük bir meydan muharebesinde Türkleri yenmiş gibi göstererek çarpıtmak yalancılıklarını, aile amblemine kafatası oyan karga sembolü koymakta vahşiliklerini ve Türk düşmanlıklarını bana bir kez daha gösterdi.

Bu durum karşısında aklıma şu sorular geliyor.

Askerlere moral vermek için söylenmiş bir yalan mı?

Doğanın bile Türkleri sevmediğini göstermek mi?

Türk’ün gözünü onlarca defa deneyip kendileri oyamayınca, kargadan medet umanların acziyetinin göstergesi mi?

Siz karar verin…

Bu gibi durumlarla her karşılaştığımda da  aklıma Mehmet Akif’in şu dörtlüğü geliyor:

Ne hayâsızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!
Nerde -gösterdiği vahşetle- “bu: bir Avrupalı!”
Dedirir -yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi yahut kafesi!

15.06.2009
Emrullah TÖREN

BOZKURTLAR ORDUSU

Yusuf İMAMOĞLU geçen girdi rüyama,

ÖNKUZU’m ÖZMEN’im GÜN BEY’im hepsi orada,

Ab-ı Hayat Su’lu bahçelerinde İrem’in,

Birde ne göreyim BAŞBUĞ’um en başta.

——————–

Şehit YUSUF şöyle başladı söze,

Gelin birlik olun dönülsün öze,

Şad olması istenirse ruhları bizlerin,

Haydi söz verin, söz verin bize.

——————–

Gün Bey’im soruyor gümrükler nasıl?

Kaldımı yaptığımızdan ufak bir çakıl?

Kim uzatırsa elini malına Devlet’in,

Burada cezası çok ağır, yok onda akıl.

———————-

BAŞBUĞ’um kükredi, hedeftir TURAN,

Elde kitap var, rehberdir KURAN,

Varılacak mutlak bir gün KIZILELMA’ ya

BOZKURTLAR ORDUSU geldiği ZAMAN.

——————————–

Ökkeş Kadri BAÇKIR

barbarosbac@hotmail.com